We weten het allemaal, de NMBS (ook wel B-rail) is een staatsbedrijf. En hoe weten we dit? Door hun onwelwillendheid een oplossing te zoeken. Maar laat ik beginnen met het begin: als leerkracht reserveren wij meermaals per jaar groeptickets voor de trein. Dit moet minimum 7 werkdagen op voorhand gebeuren.
Maar wat als we dat nu eens vergeten? Dan kan het toch geen probleem zijn, om maar iets te zeggen, op 4 werkdagen te doen? Vergeet het maar! Een “njet” is het enige wat je krijgt. Ja wij zijn in fout, maar elk zinnig privé bedrijf zou wanneer een grote klant een keer te laat aanklopt alles doen om u toch te kunnen helpen. Maar het is niet dat de NMBS voor concurrentie te vrezen heeft… Ticketprijs van ¤ 3,2 naar ¤ 8,4. Dank u NMBS!
Jij hield zo van berg en bos,
wand’lend op het sterrenmos.
Met een rugzak vol geluk
kon jouw trektocht niet meer stuk.
Stond daar niet – zo rank en vrij-
’t edelhert aan d’alpenwei?
Ziek zijn was een vreemde berg:
heel heel hoog en heel heel erg!
Uitgeput ging jij maar door,
meestal met de wind van voor.
Nooit heb jij gezegd: GENOEG!
Daarvoor vond je ’t steeds te vroeg.
Moegestreden van de pijn
zal er nu verlossing zijn.
Ja, Gods liefde dat ben jij!
Blijf ons altijd heel nabij.
Maak nu d’allermooiste reis
naar Gods hemels paradijs!
Althans, dat is wat de pessimisten over het CERN project te Genève. Ik vrees niet direct voor mijn leven maar blijkbaar zijn er toch mensen die het zaakje niet volledig vertrouwen.
Iemand bij CERN heeft dan maar een filmpje uitgebracht op mijn niveau over wat ze nu allemaal gaan uitproberen daar:
Aan alle avatarfans in de wereld: het einde is nabij (pun intended). Nickelodeon heeft eindelijk besloten de laatste afleveringen uit te zenden. Dit is ook nodig omdat de laatste DVD release van avatar (boek 3, volume 4) gepland staat op 29 juli. Voor de verzamelaars komt het volledige derde seizoen overigens uit op 16 september (NTSC versie).
Mijn opleiding bij Groep T als leerkracht Elektriciteit & Mechanica zit er bijna op. Drie jaren van zwoegen brengen eindelijk de euforie van een diploma dat ik (hopelijk) volgende week vrijdag mag gaan ophalen.
Tot ieders verbazing zit mijn studeercarrière er voorlopig nog niet op. Ik ben namelijk van plan om via avondonderwijs in Groep T verder te studeren voor informaticus (graduaatsniveau). Omwille van onder andere praktische redenen is nog drie jaar verder voltijds studeren niet echt de beste oplossing en daarom heb ik gekozen voor het avondonderwijs.
Ik maak reeds tijden gebruik van AVG Free. Indertijd een lichte antivirus voor een geweldige prijs (gratis!). Ik heb helaas vandaag AVG van al mijn pc’s moeten verwijderen. Wanneer je virusscanner immers al je programma’s als virussen begint te bestempelen zit je met een probleem!
Onder andere Winrar, WS-FTP Pro waren het slachtoffer. Dit waren overigens niet de enigste programma’s die slachtoffer werden van AVG’s beleid. Ook de no-cd patchen voor mijn games (wanneer snappen die spellenmakers nou eens dat ze legale kopers niet moeten afstraffen met die irritante cd-checks?) werden één voor één aangemerkt als virussen. Verdacht? Ja, maar dan vooral de intentie van AVG hierachter…
Ik ben ondertussen al bijna twee weken terug veilig en wel in België. Rustig is het er echter niet op geworden, de vele taken die ik voor school moet maken zijn niet min.
Het leuke dan weer (hoewel misschien op het verkeerde moment) is dat het weer hier fantastisch is de laatste dagen. Ja Jef, ook wij kennen hier nu lekkere temperaturen en wel zonder regen
Koffers zijn bijna gepakt, afscheid van iedereen genomen: het is duidelijk tijd om te vertrekken! Om 5 uur vertrek ik naar de luchthaven om daar om 20.30u een vlucht te nemen. Mensen die me al lang kennen weten dat ik eigenlijk een emotioneel type ben (genen van vader overgekregen vrees ik) en ik probeer het afscheid met iedereen zo kort mogelijk te houden…
Het definitieve afscheid van mijn geweldige collega’s hier in Vietnam komt steeds dichterbij. Aangezien ik maandagavond vertrek heb ik mijn bureau opgeruimd en met pijn in mijn hart vertrokken uit het kantoor
Ik was dan ook leuk “verrast” om te horen dat ze deze avond een afscheidsetentje zouden organiseren. Dit hebben ze dan ook gedaan en ik ben dan nu wat meer voorbereid om Vietnam te verlaten. Maar eerst dit weekend nog doorkomen (cadeautjes inslagen!) om dan maandag de collega’s waar ik het meest en best mee heb samengewerkt (nl Jef, Phuong en Trung) te trakteren.
Het is zover, mijn laatste week in Vietnam is aangebroken. Officieel is mijn gewone stage afgelopen maar ik doe hier mijn laatste week nog wel mijn project. Dit betekent veel werk en veel rondreizen maar alles voor mijn schoolcarrière hé .
Ik ben nu volop aan het rondkijken voor souvenirtjes en ik begin me dan ook als een echte toerist te gedragen. Het afdingen is wel niet echt mijn ding aangezien ik geen zin heb in een eindeloze discussie over de prijs maar ik probeer wat ik kan…
Zoals iedereen wel weet worden wetten gecreëerd om bepaalde gewoonten vast te leggen en afwijkingen af te straffen. Omdat niemand iemand zich aan de geldende verkeersregelgeving hield heeft men deze dan maar aangepast aan de huidige realiteit.
Verkeerslichten mogen genegeerd worden wanneer je rechts afslaat. Je moet bij het rechts afslaan door rood geen voorrang verlenen aan de mensen die het groene licht hebben! Indien je rechtdoor rijdt is het aangeraden om te stoppen bij rood licht. Oranje betekent echter dat je moet versnellen omdat je anders voor het rode licht zult staan (opgelet: remmen voor oranje is levensgevaarlijk!). Groen betekent dat je kunt doorrijden zonder schrik te hebben van politie maar je moet wel erg goed uitkijken.
Ook de agenten krijgen nieuwe opdrachten uitgedeeld. Zo nu en dan mogen ze zich rechtvaardig gedragen maar anders dienen ze enkel in te grijpen indien er geld te verdienen valt. Er is nu ook een officiële limiet ingesteld voor geld die ze mogen ontvangen om papier werk ‘sneller te laten verlopen’!
Hopelijk zijn deze nieuwe regels duidelijk voor iedereen en zorgen ze voor minder ongelukken!
* Bij het lezen van deze blogpost is enig gevoel voor sarcasme gewenst
Omdat het allemaal zo snel ging heb ik het niet meer op mijn blog kunnen plaatsen voor ik vertrok maar ik ben dus naar weer naar de Tay Ninh provincie geweest. Ditmaal om een open-school day te bezoeken! Dit betekende uiteraard weer om 4 uur opstaan maar het was leuk om eens te kunnen doorrijden met mijn Vespa.
Het project waar ik in meehelp had aan dus aan alle pilootscholen voorgesteld om een open-school day te organiseren en omdat ik vandaag toch in Tay Ninh moest zijn (zie verder) heb ik samen met Trung de opendeurdag bezocht. Het mogen wel duidelijk zijn dat ze niet echt door hadden wat wij met een opendeurdag bedoelden… Verder dan speeches en een paar interactieve Powerpoints zijn ze niet gekomen. Zitten en luisteren dus.
De mensen van deze school waren wel zo vriendelijk om ons uit te nodigen voor Vietnamese lunch en daar zijn Trung en ik (maar vooral Trung eigenlijk ) dan ook gretig op in gegaan. Heb er wel niet veel van kunnen eten want buiten de rijst en zure soep was er niet veel eetbaar voor mijn maagje.
In de namiddag zijn we dan (de hele reden waarom ik meekwam die dag) naar een andere school in dezelfde provincie gegaan om leerkrachten te helpen bij de het opzetten van een Ning (social network). Positief punt: vele problemen (waaronder het verloren gaan van accenten) losten zichzelf op door IE te dumpen en Firefox te gebruiken… Yeah!
Gisteren samen met mijn collega Phuong rondgetrokken in HCMC en wat museums bezocht. Eerst hebben we het Reunification palace bezocht waar we konden zien hoe de Zuid-Vietnamese president leefde en natuurlijk veel propaganda voor de huidige overheid. Ik vond het wel jammerlijk om te zien hoe slecht het gebouw onderhouden wordt, sommige gedeelten verdienen duidelijk een restauratie beurt!
Hierna zijn we naar Chinese market geweest om daar wat rond te snuisteren. Het leuke aan deze markt is dat deze nogal afgelegen is en dat het aantal toeristen hier nogal goed meevalt en de verkopers ook veel minder agressief zijn in hun verkooptechnieken.
We hebben daarna de dag afgesloten met een bezoekje aan het War Remnants Museum. Niet bepaald iets om vrolijk van te worden (er worden veel gruwelijk foto’s getoond) maar het geeft je wel een goed beeld wat de gevolgen van een oorlog zijn. Het is wel jammer dat weeral enkel de slechte Amerikanen worden getoond en dat we van de andere kant niets te zien krijgen maar dat is hier wel vaker het geval…
Met droefheid in mijn hart moet ik jullie mededelen dat mijn dierbare Vespa z’n geest heeft gegeven. Na trouwe dienst -van zéér korte duur – moest hij zo nodig aan een knallend einde komen. De begrafenis vindt plaats ten huize van Jan in Vietnam én aan de voordeur nog wel!
Hierna wordt hij zonder pardon vervangen door een beter exemplaar (laten we hopen…)!
//Update: Vervang exemplaar aangekomen! Foto te vinden op mijn digitaal album.
) dan ook gretig op 