Jan304’s weblog

Met droefheid in mijn hart moet ik jullie mededelen dat mijn dierbare Vespa z’n geest heeft gegeven. Na trouwe dienst -van zéér korte duur – moest hij zo nodig aan een knallend einde komen. De begrafenis vindt plaats ten huize van Jan in Vietnam én aan de voordeur nog wel!

Hierna wordt hij zonder pardon vervangen door een beter exemplaar (laten we hopen…)!

//Update: Vervang exemplaar aangekomen! Foto te vinden op mijn digitaal album.

Ja het is zover, het ondenkbare is gebeurd: ik rij met een motor rond in HCMC, Vietnam. Ik heb er een tijdje over gedaan om een zaak te vinden die me betrouwbaar leek (een café dat als bijverdienste ook motors verhuurt is niet echt mijn ding) maar uiteindelijk heb ik Saigon Scooter Centre gevonden.

Nu rijd ik dus rond met een Vespa PX 150cc. Buiten de speciale schakelmethode dat me wat moeite kost om onder de knie te krijgen gaat het rijden met deze motor me prima af. Foto’s van mijn Vespa’tje kan je één van de komende dagen op mijn digitaal album verwachten.

Vandaag naar de Củ Chi tunnels geweest (en ook terug naar de Cao Đài tempel maar die had ik al gezien)! Was best leuk maar (zoals te verwachten natuurlijk) erg toeristisch.

Ben vandaag met de familie van Jef op stap geweest in plaats van met een toerbus. Veel leuker en erg jammer dat ik niet langer met ze kan meereizen… Ik wens ze in ieder geval veel plezier toe de komende twee weken in Vietnam!

De twee dagen workshops zitten erop! De workshops zijn goed verlopen en de gebruikte technologie heeft niet teveel tegengewerkt… Bij deze wil ik ook mijn collega Trung bedanken voor de super vertaling en het fantastisch inleven in mijn Engels . Zou niet weten wat ik zonder hem zou hebben gedaan (werkelijk, de participanten zouden me niet verstaan )

Ik denk dat we de eerste dag rond 50 participanten hadden en de tweede dag 30 participanten. Ik kan overigens met trots mededelen dat bijna iedereen die ’s ochtends aanwezig was ook in de namiddag aanwezig was

Ik zal de foto’s zo snel mogelijk op mijn digitaal album zetten.

Jawel, krampen in de buik! En daar zijn wel twee reden voor: de eerste is dat ik morgen en overmorgen mijn workshop moeten geven. Alles is op tijd afgeraakt en nu maar hopen dat ik niet sterf van de zenuwen en op mijn woorden kan komen (een “vreemde” taal spreken terwijl je zenuwachtig bent is niet echt optimaal).

Een tweede reden is dan weer dat ik gisteravond ziek ben geworden. Mijn lichaam besloot dat ik toch minstens een keertje ziek moest worden in Vietnam en heb veel moeite moeten doen om mijn maaginhoud in mijn maag te houden (lees: ben in bed gekropen en ben er niet meer uitgekomen die avond). Vandaag was het al veel beter maar hoop dat ik morgen helemaal ben uitgeziekt om optimaal aan mijn workshop te beginnen!

Duim voor me mensen!

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik nogal een nachtpersoon ben: er lekker laat in maar vroeg opstaan is weer iets anders… De Vietnamezen zijn echter (wat een verrassing) het volledig omgekeerde. Vandaag dan ook weer om vijf uur moeten opstaan om rond zes uur de bus te kunnen nemen naar Dong Nai provincie om daar in de teacher training college de workshop van morgen voor te bereiden samen met Trung.

Misschien dan nog wel het ergste is dat mijn lichaam zich hieraan begint aan te passen! Ik begin het namelijk knap lastig te krijgen wil ik me na 23 uur nog op iets concentreren… Gek genoeg blijven de ochtenden wel even lastig

Het was me een weekendje wel! Zaterdag naar workshop gegaan (waarvoor ik dus om 3 uur moest opstaan om op 4 aan ‘t college te staan… ) en me daar wel geamuseerd. De participanten waren enthousiast en alle workshops (buiten eentje) waren dan ook een groot succes!

Zondag wat rondgereisd, maar dan niet echt positief. In de middag naar backpack gebied gegaan om daar te gaan eten en wat rond gelopen. Snel teruggekeerd naar kamer om dan te ontdekken dat mijn laundry service gesloten was waardoor ik weer naar backpack gebied kon gaan om daar een wasserette te vinden. Na veel te lang zoeken toch een deftige zaak gevonden!

Kans is overigens groot dat ik vrijdag samen met Trung naar volgende school ga om workshop voor te bereiden. Eigenlijk zou ik beter gewoon op college blijven om verder te werken aan workshop (waar ik nog meer dan genoeg voor te doen heb ) maar ik verlaat liever wat langer de stad om eerlijk te zijn

Morgen er wel erg vroeg uit voor workshop in Tay Ninh! Ik moet namelijk stipt om 4 uur aan het college zijn om daar met de bus te vertrekken voor de 3 uur durende busreis. Misschien nog wel het gekke is dat ik deze workshop gewoon observeer en zelf niet les geef.

Maar ik wil absoluut zien hoe zij hun workshop juist aanpakken (ik wil namelijk qua methodiek niet teveel van hen verschillen). Ik heb overigens van Jef gehoord dat het geen probleem zou moeten zijn om tijdens de middag de Cao Đài church te bezoeken dus dat is ook mooi meegenomen!

De Amerikanen vrezen er een beetje voor dat er een tweede Vietnam zou ontstaan…

Bedankt Jef voor de tip .

Gisteren eindelijk een keer buiten Saigon geraakt! Ik heb namelijk een dagtrip (zie ook vorige blogpost) gemaakt naar Mekong Delta. Hoewel de trip véél te kort was (ik had duidelijk beter een tweedaags of zelfs driedaags trip moeten maken) was het wel leuk en zeker ontspannend!

De tocht die over land en water ging was dan ook de moeite waard en ik heb dan ook vele foto’s genomen. Je kan deze dus (zoals alle andere genomen foto’s) vinden in mijn digitaal album.

Na deze trip ben ik trouwens samen met Geoffrey (iemand die ik heb leren kennen in de Vietnamese les) het nachtleven van Saigon gaan verkennen. Eerst een bar opgezocht en daarna een kleine disco (waarvan Geoffrey de eigenares kende) gaan bezoeken. Leuk maar wel dure grap… Een drankje van 80.000 VND (ongeveer 3,5euro) is zeker geen uitzondering en dat valt nogal tegen als je gewoon bent om op je uitgaven te letten! Maar dat betekent zeker niet dat het niet voor herhaling vatbaar is