Jawel, krampen in de buik! En daar zijn wel twee reden voor: de eerste is dat ik morgen en overmorgen mijn workshop moeten geven. Alles is op tijd afgeraakt en nu maar hopen dat ik niet sterf van de zenuwen en op mijn woorden kan komen (een “vreemde” taal spreken terwijl je zenuwachtig bent is niet echt optimaal).
Een tweede reden is dan weer dat ik gisteravond ziek ben geworden. Mijn lichaam besloot dat ik toch minstens een keertje ziek moest worden in Vietnam en heb veel moeite moeten doen om mijn maaginhoud in mijn maag te houden (lees: ben in bed gekropen en ben er niet meer uitgekomen die avond). Vandaag was het al veel beter maar hoop dat ik morgen helemaal ben uitgeziekt om optimaal aan mijn workshop te beginnen!
Duim voor me mensen!