Koffers zijn bijna gepakt, afscheid van iedereen genomen: het is duidelijk tijd om te vertrekken! Om 5 uur vertrek ik naar de luchthaven om daar om 20.30u een vlucht te nemen. Mensen die me al lang kennen weten dat ik eigenlijk een emotioneel type ben (genen van vader overgekregen vrees ik) en ik probeer het afscheid met iedereen zo kort mogelijk te houden…
Vietnam: over and out 
Het definitieve afscheid van mijn geweldige collega’s hier in Vietnam komt steeds dichterbij. Aangezien ik maandagavond vertrek heb ik mijn bureau opgeruimd en met pijn in mijn hart vertrokken uit het kantoor
Ik was dan ook leuk “verrast” om te horen dat ze deze avond een afscheidsetentje zouden organiseren. Dit hebben ze dan ook gedaan en ik ben dan nu wat meer voorbereid om Vietnam te verlaten. Maar eerst dit weekend nog doorkomen (cadeautjes inslagen!) om dan maandag de collega’s waar ik het meest en best mee heb samengewerkt (nl Jef, Phuong en Trung) te trakteren.
En dan is het tijd om Vietnam te verlaten…
Het is zover, mijn laatste week in Vietnam is aangebroken. Officieel is mijn gewone stage afgelopen maar ik doe hier mijn laatste week nog wel mijn project. Dit betekent veel werk en veel rondreizen maar alles voor mijn schoolcarrière hé 
.
Ik ben nu volop aan het rondkijken voor souvenirtjes en ik begin me dan ook als een echte toerist te gedragen. Het afdingen is wel niet echt mijn ding aangezien ik geen zin heb in een eindeloze discussie over de prijs maar ik probeer wat ik kan… 
Zoals iedereen wel weet worden wetten gecreëerd om bepaalde gewoonten vast te leggen en afwijkingen af te straffen. Omdat niemand iemand zich aan de geldende verkeersregelgeving hield heeft men deze dan maar aangepast aan de huidige realiteit.
Verkeerslichten mogen genegeerd worden wanneer je rechts afslaat. Je moet bij het rechts afslaan door rood geen voorrang verlenen aan de mensen die het groene licht hebben! Indien je rechtdoor rijdt is het aangeraden om te stoppen bij rood licht. Oranje betekent echter dat je moet versnellen omdat je anders voor het rode licht zult staan (opgelet: remmen voor oranje is levensgevaarlijk!). Groen betekent dat je kunt doorrijden zonder schrik te hebben van politie maar je moet wel erg goed uitkijken.
Ook de agenten krijgen nieuwe opdrachten uitgedeeld. Zo nu en dan mogen ze zich rechtvaardig gedragen maar anders dienen ze enkel in te grijpen indien er geld te verdienen valt. Er is nu ook een officiële limiet ingesteld voor geld die ze mogen ontvangen om papier werk ‘sneller te laten verlopen’!
Hopelijk zijn deze nieuwe regels duidelijk voor iedereen en zorgen ze voor minder ongelukken!
Omdat het allemaal zo snel ging heb ik het niet meer op mijn blog kunnen plaatsen voor ik vertrok maar ik ben dus naar weer naar de Tay Ninh provincie geweest. Ditmaal om een open-school day te bezoeken! Dit betekende uiteraard weer om 4 uur opstaan maar het was leuk om eens te kunnen doorrijden met mijn Vespa.
Het project waar ik in meehelp had aan dus aan alle pilootscholen voorgesteld om een open-school day te organiseren en omdat ik vandaag toch in Tay Ninh moest zijn (zie verder) heb ik samen met Trung de opendeurdag bezocht. Het mogen wel duidelijk zijn dat ze niet echt door hadden wat wij met een opendeurdag bedoelden… Verder dan speeches en een paar interactieve Powerpoints zijn ze niet gekomen. Zitten en luisteren dus.
De mensen van deze school waren wel zo vriendelijk om ons uit te nodigen voor Vietnamese lunch en daar zijn Trung en ik (maar vooral Trung eigenlijk 
) dan ook gretig op in gegaan. Heb er wel niet veel van kunnen eten want buiten de rijst en zure soep was er niet veel eetbaar voor mijn maagje.
In de namiddag zijn we dan (de hele reden waarom ik meekwam die dag) naar een andere school in dezelfde provincie gegaan om leerkrachten te helpen bij de het opzetten van een Ning (social network). Positief punt: vele problemen (waaronder het verloren gaan van accenten) losten zichzelf op door IE te dumpen en Firefox te gebruiken… Yeah!
Gisteren samen met mijn collega Phuong rondgetrokken in HCMC en wat museums bezocht. Eerst hebben we het Reunification palace bezocht waar we konden zien hoe de Zuid-Vietnamese president leefde en natuurlijk veel propaganda voor de huidige overheid. Ik vond het wel jammerlijk om te zien hoe slecht het gebouw onderhouden wordt, sommige gedeelten verdienen duidelijk een restauratie beurt!
Hierna zijn we naar Chinese market geweest om daar wat rond te snuisteren. Het leuke aan deze markt is dat deze nogal afgelegen is en dat het aantal toeristen hier nogal goed meevalt en de verkopers ook veel minder agressief zijn in hun verkooptechnieken.
We hebben daarna de dag afgesloten met een bezoekje aan het War Remnants Museum. Niet bepaald iets om vrolijk van te worden (er worden veel gruwelijk foto’s getoond) maar het geeft je wel een goed beeld wat de gevolgen van een oorlog zijn. Het is wel jammer dat weeral enkel de slechte Amerikanen worden getoond en dat we van de andere kant niets te zien krijgen maar dat is hier wel vaker het geval…
Met droefheid in mijn hart moet ik jullie mededelen dat mijn dierbare Vespa z’n geest heeft gegeven. Na trouwe dienst -van zéér korte duur – moest hij zo nodig aan een knallend einde komen. De begrafenis vindt plaats ten huize van Jan in Vietnam én aan de voordeur nog wel!
Hierna wordt hij zonder pardon vervangen door een beter exemplaar (laten we hopen…)!
//Update: Vervang exemplaar aangekomen! Foto te vinden op mijn digitaal album.
Ja het is zover, het ondenkbare is gebeurd: ik rij met een motor rond in HCMC, Vietnam. Ik heb er een tijdje over gedaan om een zaak te vinden die me betrouwbaar leek (een café dat als bijverdienste ook motors verhuurt is niet echt mijn ding) maar uiteindelijk heb ik Saigon Scooter Centre gevonden.
Nu rijd ik dus rond met een Vespa PX 150cc. Buiten de speciale schakelmethode dat me wat moeite kost om onder de knie te krijgen gaat het rijden met deze motor me prima af. Foto’s van mijn Vespa’tje kan je één van de komende dagen op mijn digitaal album verwachten.
Vandaag naar de Củ Chi tunnels geweest (en ook terug naar de Cao Đài tempel maar die had ik al gezien)! Was best leuk maar (zoals te verwachten natuurlijk) erg toeristisch.
Ben vandaag met de familie van Jef op stap geweest in plaats van met een toerbus. Veel leuker en erg jammer dat ik niet langer met ze kan meereizen… Ik wens ze in ieder geval veel plezier toe de komende twee weken in Vietnam!
De twee dagen workshops zitten erop! De workshops zijn goed verlopen en de gebruikte technologie heeft niet teveel tegengewerkt… Bij deze wil ik ook mijn collega Trung bedanken voor de super vertaling en het fantastisch inleven in mijn Engels . Zou niet weten wat ik zonder hem zou hebben gedaan (werkelijk, de participanten zouden me niet verstaan )
Ik denk dat we de eerste dag rond 50 participanten hadden en de tweede dag 30 participanten. Ik kan overigens met trots mededelen dat bijna iedereen die ‘s ochtends aanwezig was ook in de namiddag aanwezig was
Ik zal de foto’s zo snel mogelijk op mijn digitaal album zetten.
Jawel, krampen in de buik! En daar zijn wel twee reden voor: de eerste is dat ik morgen en overmorgen mijn workshop moeten geven. Alles is op tijd afgeraakt en nu maar hopen dat ik niet sterf van de zenuwen en op mijn woorden kan komen (een “vreemde” taal spreken terwijl je zenuwachtig bent is niet echt optimaal).
Een tweede reden is dan weer dat ik gisteravond ziek ben geworden. Mijn lichaam besloot dat ik toch minstens een keertje ziek moest worden in Vietnam en heb veel moeite moeten doen om mijn maaginhoud in mijn maag te houden (lees: ben in bed gekropen en ben er niet meer uitgekomen die avond). Vandaag was het al veel beter maar hoop dat ik morgen helemaal ben uitgeziekt om optimaal aan mijn workshop te beginnen!
Duim voor me mensen!
Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik nogal een nachtpersoon ben: er lekker laat in maar vroeg opstaan is weer iets anders… De Vietnamezen zijn echter (wat een verrassing) het volledig omgekeerde. Vandaag dan ook weer om vijf uur moeten opstaan om rond zes uur de bus te kunnen nemen naar Dong Nai provincie om daar in de teacher training college de workshop van morgen voor te bereiden samen met Trung.
Misschien dan nog wel het ergste is dat mijn lichaam zich hieraan begint aan te passen! Ik begin het namelijk knap lastig te krijgen wil ik me na 23 uur nog op iets concentreren… Gek genoeg blijven de ochtenden wel even lastig
Het was me een weekendje wel! Zaterdag naar workshop gegaan (waarvoor ik dus om 3 uur moest opstaan om op 4 aan ‘t college te staan… ) en me daar wel geamuseerd. De participanten waren enthousiast en alle workshops (buiten eentje) waren dan ook een groot succes!
Zondag wat rondgereisd, maar dan niet echt positief. In de middag naar backpack gebied gegaan om daar te gaan eten en wat rond gelopen. Snel teruggekeerd naar kamer om dan te ontdekken dat mijn laundry service gesloten was waardoor ik weer naar backpack gebied kon gaan om daar een wasserette te vinden. Na veel te lang zoeken toch een deftige zaak gevonden!
Kans is overigens groot dat ik vrijdag samen met Trung naar volgende school ga om workshop voor te bereiden. Eigenlijk zou ik beter gewoon op college blijven om verder te werken aan workshop (waar ik nog meer dan genoeg voor te doen heb ) maar ik verlaat liever wat langer de stad om eerlijk te zijn
Morgen er wel erg vroeg uit voor workshop in Tay Ninh! Ik moet namelijk stipt om 4 uur aan het college zijn om daar met de bus te vertrekken voor de 3 uur durende busreis. Misschien nog wel het gekke is dat ik deze workshop gewoon observeer en zelf niet les geef.
Maar ik wil absoluut zien hoe zij hun workshop juist aanpakken (ik wil namelijk qua methodiek niet teveel van hen verschillen). Ik heb overigens van Jef gehoord dat het geen probleem zou moeten zijn om tijdens de middag de Cao Đài church te bezoeken dus dat is ook mooi meegenomen!
De Amerikanen vrezen er een beetje voor dat er een tweede Vietnam zou ontstaan…
Bedankt Jef voor de tip .
Gisteren eindelijk een keer buiten Saigon geraakt! Ik heb namelijk een dagtrip (zie ook vorige blogpost) gemaakt naar Mekong Delta. Hoewel de trip véél te kort was (ik had duidelijk beter een tweedaags of zelfs driedaags trip moeten maken) was het wel leuk en zeker ontspannend!
De tocht die over land en water ging was dan ook de moeite waard en ik heb dan ook vele foto’s genomen. Je kan deze dus (zoals alle andere genomen foto’s) vinden in mijn digitaal album.
Na deze trip ben ik trouwens samen met Geoffrey (iemand die ik heb leren kennen in de Vietnamese les) het nachtleven van Saigon gaan verkennen. Eerst een bar opgezocht en daarna een kleine disco (waarvan Geoffrey de eigenares kende) gaan bezoeken. Leuk maar wel dure grap… Een drankje van 80.000 VND (ongeveer 3,5euro) is zeker geen uitzondering en dat valt nogal tegen als je gewoon bent om op je uitgaven te letten! Maar dat betekent zeker niet dat het niet voor herhaling vatbaar is
Na vijf Vietnamese lessen hou ik er mee op! Niet omdat ik niet langer de lessen wil volgen (ik vond ze namelijk best wel leuk) maar ze waren gewoon te duur en onmogelijk te combineren met eventuele uitstappen in het weekend…
Ik ga in ieder geval mijn medestudenten missen en de hilarische momenten wanneer we onze leerkracht weeral aanspraken met de mannelijke aanspreking (anh) ipv de vrouwelijke (cô). Aan mijn medestudenten hier in HCMC: Chào anh và chị! Hẹn gặp lại.
Dit weekend ga ik overigens naar de Mekong Delta. Ik verlaat eindelijk de stad (al is het maar voor één dag) !
Het was vandaag weer zover! Om te proeven van de lokale specialiteit een restaurant binnen gegaan waar ze Vietnamese loempia’s serveren. “Lekker” zou je denken en dat is ook zo maar jammer genoeg hadden ze in dit restaurant geen mes of vork en moest ik het doen met stokjes en een lepel.
Dit klinkt misschien gek maar aangezien voor ik naar Vietnam kwam nog nooit met stokjes had gegeten ben ik er nog steeds super onhandig mee en het personeel moet zich dan ook geamuseerd hebben om mij bezig te zien . Nu ik heb het overleefd en het was lekker dus op naar de volgende stokjes maaltijd…
Ik heb nu al 3 lessen Vietnamees achter de rug en ik kan niet zeggen dat ik veel wijzer ben geworden. De accenten liggen me niet echt (mensen die me kennen weten dat wel ) en mijn korte termijn geheugen verdient duidelijk wat meer aandacht. Buiten dit zijn de lessen eigenlijk wel echt leuk (er wordt veel gelachen!) en heb ik wel wat interessante mensen ontmoet.
Nog twee lessen te gaan en dan zal ik moeten kiezen tussen nog een keer betalen of stoppen en het geld besteden aan uitstappen. Ik weet al wat ik kies !
Het is zover: ik heb de eerste regendruppels mogen aanvoelen sinds mijn aankomst hier. Ik geef toe dat het maar miezerige drupjes waren en amper regen te noemen maar ik ben er wel dol enthousiast over aangezien bij deze temperaturen het altijd wel eventjes mag miezeren .
Maar nu komt het weekend eraan dus wolkjes hou jullie braaf!