Jan304’s weblog

Vandaag naar de Củ Chi tunnels geweest (en ook terug naar de Cao Đài tempel maar die had ik al gezien)! Was best leuk maar (zoals te verwachten natuurlijk) erg toeristisch.

Ben vandaag met de familie van Jef op stap geweest in plaats van met een toerbus. Veel leuker en erg jammer dat ik niet langer met ze kan meereizen… Ik wens ze in ieder geval veel plezier toe de komende twee weken in Vietnam!

De twee dagen workshops zitten erop! De workshops zijn goed verlopen en de gebruikte technologie heeft niet teveel tegengewerkt… Bij deze wil ik ook mijn collega Trung bedanken voor de super vertaling en het fantastisch inleven in mijn Engels . Zou niet weten wat ik zonder hem zou hebben gedaan (werkelijk, de participanten zouden me niet verstaan )

Ik denk dat we de eerste dag rond 50 participanten hadden en de tweede dag 30 participanten. Ik kan overigens met trots mededelen dat bijna iedereen die ’s ochtends aanwezig was ook in de namiddag aanwezig was

Ik zal de foto’s zo snel mogelijk op mijn digitaal album zetten.

Jawel, krampen in de buik! En daar zijn wel twee reden voor: de eerste is dat ik morgen en overmorgen mijn workshop moeten geven. Alles is op tijd afgeraakt en nu maar hopen dat ik niet sterf van de zenuwen en op mijn woorden kan komen (een “vreemde” taal spreken terwijl je zenuwachtig bent is niet echt optimaal).

Een tweede reden is dan weer dat ik gisteravond ziek ben geworden. Mijn lichaam besloot dat ik toch minstens een keertje ziek moest worden in Vietnam en heb veel moeite moeten doen om mijn maaginhoud in mijn maag te houden (lees: ben in bed gekropen en ben er niet meer uitgekomen die avond). Vandaag was het al veel beter maar hoop dat ik morgen helemaal ben uitgeziekt om optimaal aan mijn workshop te beginnen!

Duim voor me mensen!

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik nogal een nachtpersoon ben: er lekker laat in maar vroeg opstaan is weer iets anders… De Vietnamezen zijn echter (wat een verrassing) het volledig omgekeerde. Vandaag dan ook weer om vijf uur moeten opstaan om rond zes uur de bus te kunnen nemen naar Dong Nai provincie om daar in de teacher training college de workshop van morgen voor te bereiden samen met Trung.

Misschien dan nog wel het ergste is dat mijn lichaam zich hieraan begint aan te passen! Ik begin het namelijk knap lastig te krijgen wil ik me na 23 uur nog op iets concentreren… Gek genoeg blijven de ochtenden wel even lastig

Het was me een weekendje wel! Zaterdag naar workshop gegaan (waarvoor ik dus om 3 uur moest opstaan om op 4 aan ‘t college te staan… ) en me daar wel geamuseerd. De participanten waren enthousiast en alle workshops (buiten eentje) waren dan ook een groot succes!

Zondag wat rondgereisd, maar dan niet echt positief. In de middag naar backpack gebied gegaan om daar te gaan eten en wat rond gelopen. Snel teruggekeerd naar kamer om dan te ontdekken dat mijn laundry service gesloten was waardoor ik weer naar backpack gebied kon gaan om daar een wasserette te vinden. Na veel te lang zoeken toch een deftige zaak gevonden!

Kans is overigens groot dat ik vrijdag samen met Trung naar volgende school ga om workshop voor te bereiden. Eigenlijk zou ik beter gewoon op college blijven om verder te werken aan workshop (waar ik nog meer dan genoeg voor te doen heb ) maar ik verlaat liever wat langer de stad om eerlijk te zijn

Morgen er wel erg vroeg uit voor workshop in Tay Ninh! Ik moet namelijk stipt om 4 uur aan het college zijn om daar met de bus te vertrekken voor de 3 uur durende busreis. Misschien nog wel het gekke is dat ik deze workshop gewoon observeer en zelf niet les geef.

Maar ik wil absoluut zien hoe zij hun workshop juist aanpakken (ik wil namelijk qua methodiek niet teveel van hen verschillen). Ik heb overigens van Jef gehoord dat het geen probleem zou moeten zijn om tijdens de middag de Cao Đài church te bezoeken dus dat is ook mooi meegenomen!

De Amerikanen vrezen er een beetje voor dat er een tweede Vietnam zou ontstaan…

Bedankt Jef voor de tip .

Gisteren eindelijk een keer buiten Saigon geraakt! Ik heb namelijk een dagtrip (zie ook vorige blogpost) gemaakt naar Mekong Delta. Hoewel de trip véél te kort was (ik had duidelijk beter een tweedaags of zelfs driedaags trip moeten maken) was het wel leuk en zeker ontspannend!

De tocht die over land en water ging was dan ook de moeite waard en ik heb dan ook vele foto’s genomen. Je kan deze dus (zoals alle andere genomen foto’s) vinden in mijn digitaal album.

Na deze trip ben ik trouwens samen met Geoffrey (iemand die ik heb leren kennen in de Vietnamese les) het nachtleven van Saigon gaan verkennen. Eerst een bar opgezocht en daarna een kleine disco (waarvan Geoffrey de eigenares kende) gaan bezoeken. Leuk maar wel dure grap… Een drankje van 80.000 VND (ongeveer 3,5euro) is zeker geen uitzondering en dat valt nogal tegen als je gewoon bent om op je uitgaven te letten! Maar dat betekent zeker niet dat het niet voor herhaling vatbaar is

Na vijf Vietnamese lessen hou ik er mee op! Niet omdat ik niet langer de lessen wil volgen (ik vond ze namelijk best wel leuk) maar ze waren gewoon te duur en onmogelijk te combineren met eventuele uitstappen in het weekend…

Ik ga in ieder geval mijn medestudenten missen en de hilarische momenten wanneer we onze leerkracht weeral aanspraken met de mannelijke aanspreking (anh) ipv de vrouwelijke (cô). Aan mijn medestudenten hier in HCMC: Chào anh và chị! Hẹn gặp lại.

Dit weekend ga ik overigens naar de Mekong Delta. Ik verlaat eindelijk de stad (al is het maar voor één dag) !

Het was vandaag weer zover! Om te proeven van de lokale specialiteit een restaurant binnen gegaan waar ze Vietnamese loempia’s serveren. “Lekker” zou je denken en dat is ook zo maar jammer genoeg hadden ze in dit restaurant geen mes of vork en moest ik het doen met stokjes en een lepel.

Dit klinkt misschien gek maar aangezien voor ik naar Vietnam kwam nog nooit met stokjes had gegeten ben ik er nog steeds super onhandig mee en het personeel moet zich dan ook geamuseerd hebben om mij bezig te zien . Nu ik heb het overleefd en het was lekker dus op naar de volgende stokjes maaltijd…

Ik heb nu al 3 lessen Vietnamees achter de rug en ik kan niet zeggen dat ik veel wijzer ben geworden. De accenten liggen me niet echt (mensen die me kennen weten dat wel ) en mijn korte termijn geheugen verdient duidelijk wat meer aandacht. Buiten dit zijn de lessen eigenlijk wel echt leuk (er wordt veel gelachen!) en heb ik wel wat interessante mensen ontmoet.

Nog twee lessen te gaan en dan zal ik moeten kiezen tussen nog een keer betalen of stoppen en het geld besteden aan uitstappen. Ik weet al wat ik kies !

Het is zover: ik heb de eerste regendruppels mogen aanvoelen sinds mijn aankomst hier. Ik geef toe dat het maar miezerige drupjes waren en amper regen te noemen maar ik ben er wel dol enthousiast over aangezien bij deze temperaturen het altijd wel eventjes mag miezeren .

Maar nu komt het weekend eraan dus wolkjes hou jullie braaf!

Om het allemaal wat duidelijker te maken voor buitenlanders die pas aankomen hebben de zijstraten hier dezelfde namen als de hoofdstraat waar ze aan grenzen. Hoe werkt dit? Simpel, de zijstraat krijgt een nummer zoals een huis zou krijgen en alle huizen in die zijstraat krijgen dan ook een nummerzijstraat/nummer huis.

Hoewel dit voor ons misschien onlogisch overkomt is dit eigenlijk een hele duidelijke manier om iets te nummer. Ik woon in een erg klein straatje hier maar toch kent iedereen uit HCMC mijn adres omdat de straatnaam erg gekend is (het namelijk een grote straat ).

Zo zie je maar weer, weer iets bijgeleerd hé

De eerste week is voorbij! Ik begin langzaam aan mijn weg hier te vinden (met de nadruk op langzaam aan ) en durf nu ook sneller in gesprek gaan met mensen (omdat ik het Vietnamese Engels gewoon begin te worden).

Ik ben dit weekend de eerste keer verloren gelopen en heb dan noodgedwongen de mototaxi moeten nemen naar het dichtstbijgelegen punt dat ik herkende (wat me een 10.000VND kostte)… Ik had natuurlijk gewoon de weg kunnen vragen maar ik was zo moe van al dat wandelen… Als het verkeer in HCMC niet zo moordend was zou ik direct de fiets nemen omdat alles te voet afleggen niet echt mijn ding is .

Vandaag met Jef en zijn dochter gaan zwemmen. Water deed echt deugd en Jef heeft me daarna getrakteerd op een lokale lekkernij (drankje vers van suikerriet). Op naar het volgende weekend

Vandaag een beetje ruzie gemaakt met huisbazin over contract en deposit. Dankzij de goede ondersteuning van mijn mentor en zijn collega’s is gelukkig alles bijgepraat geraakt aangezien ik geen Vietnamees spreek en de huisbazin spreekt geen andere taal.

Buiten dit onfortuinlijke voorval is de dag goed verlopen. Jef heeft me weer getrakteerd op een lokaal ontbijt (wat resulteerde in veel gelach van de uitbaters van het kraampje omdat ik niet met stokjes kan eten ) en heeft me dan ook meegenomen voor middageten à la Vietnamees.

Ook het werk verloopt goed! Ik ben volop bezig met Joomla! te ontdekken (want verdorie dat ding verschilt veel van mijn favo cms XOOPS) en begin dan ook eindelijk te snappen hoe alles werkt! Jef is ook al volop bezig met een lijst op te maken wat er juist in het cms moet komen. Hopelijk kan ik alles verwezenlijken want wil ook dat alles werkt hé

En ja hoor, nog meer noedels gegeten vandaag. Ik begin noedels toch al een beetje beu te worden dus heb ik ook al wat brood gegeten en ben ook van plan ontbijtgranen in te kopen om zo toch een beetje meer gevarieerd te kunnen eten. Ik heb trouwens al last van mijn maag gekregen dus hoop dat het overgaat met een beetje variëteit!

Heb trouwens mijn internet probleem gedeeltelijk opgelost gekregen door gebruik te maken van OpenDNS! Op de één of andere magische manier wilt de DNS server van de lokale provider voor mij niet werken (lokale huisgenoten hebben geen problemen) dus dan maar andere DNS server.

Voor wie geïnteresseerd is, je kan op mijn Picasa album al wat genomen foto’s vinden:
http://picasaweb.google.be/jan304/Vietnam

Na een erg lange vliegtuig reis (6 + 7 uur vliegen) eindelijk veilig en wel aangekomen. Het heeft eventjes geduurt voor ik dit bericht kon posten simpelweg omdat de beloofde internetverbinding op mijn kamer niet werkt (hij is er overigens wel .

Ik probeer foto’s te maken van alles wat ik zie maar erg makkelijk is dat niet aangezien de mensen hier op privacy staan. Maar ik zal er zeker posten, geen zorgen.

Omdat het Vietnamees nieuwjaar is zal ik wel niet snel aan de benodigde spullen geraken. Ik leef dan voorlopig ook vooral op kosten (zal het wel moeten terug betalen) van mijn begeleider Jef. Nog een klein gelukje dat die er is